« احساس گناه می کنم که راحت نفس می کشم !!! | Main | سلمانی رفتن من با همراهی آقای رئیس جمهور... »

انتخابات کانادا وحضورایرانیان

فردا انتخابات کانادا است.
سرنوشت سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی ما مثل همۀ کانادایی های دیگرازهررنگ ونژاد دستخوش تغییرخواهد شد. ایرانیان مقیم کانادا که براساس آمار تعدادشان کم هم نیست به خصوص درشهرتورنتو و اطراف دروطن دوم خود که کشوری دموکرات هست در حال تمرین دموکراسی برای رغم زدن آینده هستند. این نکته هم جالب است ومثبت و هم ناراحت کننده است که چرا مردمی با این همه شور ازبه دست گرفتن سرنوشت خود درایران محروم یا سرخورده اند. ایرانیان با اشتیاق و حتی گاه با غیرت ، اخبارمربوط به حزب محبوب خود را دنبال می کنند. آنهایی که کمترازمسائل سیاسی آگاهند با تماس با دوستان خود راهنمایی می خواهند.

دو هفته پیش به همت گروهی ازفعالان ایرانی ، کاندایداهای هرچهارحزب مطرح کانادا ینعی ، راست، میانه رو، چپ وحزب سبز ازچهارمنطقۀ ایرانی نشین تورنتو دریک میزگرد عمومی با ایرانیان کانادایی دیدارداشتند. ازسیاست های خود می گفتند و مردم ازآنها سئوال می کردند. صحنۀ پرسش وپاسخ ایرانیان و کاندیدهای احزاب برایم بسیارجالب و هیجان انگیزبود. صف سوال کنندگان تا ته سالن امتداد پیدا کرده بود. این صحنه درعین زیبایی که بیانگر درک و طلب ایرانیان برای استفاده ازحقوق شهروندی اشان در این سوی دنیاست ، متأثرکننده است چرا که نمایانگرحذف مستقیم وغیرمستقیم ایرانیان ازابراز وجودی اینچنینی در وطن خاکی اشان ایران است. این همه نیرو، سئوال برای طلب بهترزیستن و توجه داشتن وهوشیاری و شراکت در گفتمان آزاد برای انتخاب سرنوشت ساز توسط نسل مهاجرایرانی که هنوزانگلیسی را بالهجۀ فارسی حرف می زند قابل تقدیراست . این از ویژگی های بارزیک اجتماع دموکرات است که به افراد گوناگون ازهرقشرچنین اعتماد به نفسی را می دهد که همانگونه که هستند توقعات، نظرات و سئوالات خود رازنمایندگان دولت درجلسه ای عمومی مطرح کنند و بدون گرفتن جواب قانع کننده صحنه را ترک نکنند و واهمه ای از انتقاد ازدولت نداشته باشند بلکه این راحق مسلم خود بدانند.

طرفداران ایرانی حزب لیبرال که پس ازسال ها دراین انتخابات اخیر احتمال شکستشان بیش از بردشان است، درعین تأثرو تلاش برای قوی ترشدن این حزب با دیدگاهی بسیار دموکراتیک معتقدند که تغییراحزاب درجامعه ای دموکرات امری عادی وسودمند است. آنها می گویند درست است که حزب مورد علاقۀ ما لیبرال است ولی آنها که نمی توانند تا ابد برسرقدرت باشند. دراقلیت قرارگرفتن آنها باعث می شود برای بار آینده قوی ترو بابرنامه ترعمل کنند.

این زیبا نیست؟؟؟ این حرف هایی است که اززبان ایرانیانی که به طورمتوسط یک دهه است ایران راترک کرده اند شنیده می شود. پس ما ملتی نیستیم که ذاتا شیفتۀ دیکتاتوری باشیم بلکه هیچگاه فرصت تاریخی مزه مزه کردن برخورداری ازدموکراسی رانداشته ایم . ما نیاموخته ایم که دموکراسی بهترین موهبت است ولی درجامعۀ دموکراتیک همۀ چیزهایی که من می طلبم مهم نیست بلکه آنچه اکثریت می طلبد اهمیت دارد. ما نمی دانیم که درجامعۀ دموکراتیک اگرامروزحرف من به کرسی ننشسته حتما اشکالی درکارش بوده ولی من وعقیده ام برای ابد از روزگارحذف نخواهیم شد بلکه فرصت خواهیم داشت تا بالغانه تر در فرصتی دیگرکه دیرهم نیست ایدۀ خود را پرورانده و ارائه کنیم.

ماایرانیان، ایراد ژنتیک دیکتاتورپروری و پرستی نداریم ، حضور آزاداندیشانه و پی گیرومقید ایرانیان تورنتو درانتخابات کانادا این را به من ثابت کرد. مشکل ریشه ای، عدم شناخت دموکراسی است درعمل وزندگی روزمره که مشکلی است بس بزرگ وعمیق...
کاش این نیروها روزی برای ساختن ایران به کارآیند...

Comments

شما اونجا نظارت استصوابي هم دارين؟...
كاش روزي ماهم در ايران خودمون چنين دموكراسي رو تجربه كنيم...
اينجا تا داد آزادي بزني بهت انگ بي ديني مي زنن...
هنوز خيلي راه مونده اما بالاخره ماهم طعم خوش آزادي رو مي چشيم...
اگه مي خواي يكم از اين انگها رو ببيني پست "گنجي" و"سياست ما " رو از وبلاگم بخون و يه نگاهي به قسمت "نظراتش" بنداز...
موفق باشين

حمید جان
آنقدر نظارت استصوابی به خوردمان دادند که اینجا هم باورمان نمی شود این موهبت را نداریم!!!مطلب را هم خواندم ...چه بگویم

سلام...
سكوت ميكنم...
توهم سكوت كن...
مثل خيليهاي ديگه سكوت مي كنيم...
اما بالاخره ميتونيم ايرانو از نو بسازيم...
اين شدنيه...
اما ...

Post a comment